W swojej książce Bargielska podejmuje nową – mocną, miejscami brutalną, ale wciąż poetycką opowieść. Przypomina, że człowiek jest śmiertelny, kruchy. I nic nie daje pocieszenia – ani Bóg, ani religia, ani seks, ani druga osoba. Świat jest w zasadzie nieprzyjazny, inni ludzie również. Nie ma pocieszenia, jest śmierć.

Maja Staśko pisała niegdyś, że w poezji Justyny Bargielskiej „rysuje się czasoprzestrzenna otchłań między granicznymi przeżyciami a językami ich wyrażania (się)”. Takie skojarzenia przywoływać też może fragment jednego z wierszy: „Jake, jestem w ciąży, powiedziała panna / i skończyła się seria. Poza kadrem Jake spytał / jak, skoro wszystko się odbyło w języku” („Selfie ze złotym siurkiem”).

Ale przecież: „Gdyby to wszystko się odbyło w języku, / nie mielibyśmy teraz zagadnienia”. Bargielska, dodaje Staśko, jest jakby „nieustannie wewnątrz i na zewnątrz – siebie, jego, ciała, języka, świata, znaku, człowieka, widma, prawa, prawdy, błędu, sztuki (sztuczności), miłości”. I właśnie z tego faktu bycia na granicy czerpie wciąż wyobraźnia poetki.

W trakcie Wakacji z książkami, które odbędą się już za kilka dni nad polskim morzem, poetka weźmie udział w czterech spotkaniach. Będzie można nie tylko dowiedzieć się, jakie książki autorka, razem z innymi pisarzami, poleca na lato, ale także posłuchać czytania jej premierowych wierszy do muzyki Filipa Zawady.

Justyna Bargielska urodziła się w 1977 roku. Poetka, prozaiczka. Dwukrotna laureatka Nagrody Literackiej Gdynia (2010, 2011), laureatka Nagrody im. Wisławy Szymborskiej, nominowana do Nagrody Nike. Do tej pory w Biurze opublikowała dwie książki: „Bach for my baby” (2012, 2013) oraz retrospektywny tom „Szybko przez wszystko” (2013). Mieszka w Warszawie.

Materiały prasowe Biuro Literackie