"Dokumenty podróży", autobiografia Kurta Webera, polskiego reżysera i operatora – ukazała się w sierpniu nakładem wydawnictwa Novae Res.

Kurt Weber u schyłku życia postanowił spisać w formie autobiografii swoje wspomnienia, aby uporządkować wielość pojawiających się przed oczami obrazów, ponieważ – jak sam mówi – lubi mieć porządek i w papierach, i w głowie.

Pojawiające się w ciągu życia kolejne dokumenty podróży – symbolicznie, choć mimowolnie – znaczą jego kolejne etapy: szczęśliwe dzieciństwo w przedwojennym Cieszynie, wojenną tułaczkę na Wschód, pobyt w amerykańskiej strefie okupacyjnej w powojennych Niemczech, studia filmowe, pracę artystyczną w Polsce, pomarcową emigrację do Niemiec Zachodnich, a stamtąd zawodowe i turystyczne swobodne podróże na obie półkule.

Kurt Weber – ur. 24 maja 1928 r. w Cieszynie. Wybitny operator, jeden z pionierów Polskiej Szkoły Filmowej. Pracował z Konwickim, Kutzem, Majewskim, Ściborem-Rylskim, Różewiczem. W pierwszych dekadach powojennego kina jego zdjęcia stanowiły o sile polskiej kinematografii. W 1969 r. wyemigrował do RFN, gdzie powrócił do zawodu operatora. Nakręcił w Niemczech ponad 20 filmów, współpracując z Dieterem Wedlem, Axelem Cortim, Peterem Lilienthalem i Egonem Monkiem. Z czasem zajęła go praca pedagogiczna. Prowadził zajęcia ze sztuki operatorskiej w Berlinie Zachodnim, Hamburgu i Monachium, a w 1979 r. został profesorem uniwersytetu w Moguncji nad Renem.