Trzy najsłynniejsze tragedie Sofoklesa (Król Edyp, Antygona, Edyp w Kolonos) ukażą się 23 września nakładem Wydawnictwa Sic! w nowym przekładzie, którego autorem jest Antoni Libera.

Mimo dwóch i pół tysiąca lat, jakie dzieli nas od czasu, kiedy żył i tworzył grecki dramatopisarz, jego dzieła nadal pozostają żywe, fascynujące i wciąż należą do żelaznego repertuaru światowego teatru. Poruszane w nich problemy nadal są aktualne i domagają się nowego odczytania. Kunszt Sofoklesa nie przestaje być niedościgłym wzorem formy.

Od połowy XIX w. przekładano Sofoklesa co najmniej piętnaście razy. Większość tłumaczeń wyszła spod pióra filologów klasycznych, uzależnionych od reguł ortodoksji lingwistycznej, a jednocześnie panujących mód i konwencji poetyckich, które cechował manieryzm i upodobanie do archaizmów. Skutkowało to brakiem prostoty i komunikatywności. A przecież Sofokles, pisząc dla szerokiej publiczności, i to w większości niepiśmiennej, brzmiał jasno i naturalnie. Był rozumiany powszechnie i bez trudu.

Przekład Trylogii Tebańskiej autorstwa Antoniego Libery jest próbą przywrócenia owej prostoty. W zaproponowanej przez niego formie językowej tragedie Sofoklesa brzmią, jakby napisane były dzisiaj. Oto antyk w szlachetnym kostiumie nowoczesności.

Przekłady Antoniego Libery odznaczają się wyjątkową klarownością i prostotą, i są niezwykle użyteczne dla potrzeb teatru. Łączą w sobie cechy języka wysokiego z potocznym, wyzute są z patosu i archaizmów, i bardzo dobrze brzmią ze sceny. Wartość tych przekładów jest szczególnie wyraźna na tle istniejących przekładów tragedii antycznych, dokonywanych głównie przez filologów klasycznych – tak o przekładzie autorstwa Antoniego Libery mówił Tadeusz Słobodzianek, Dyrektor Teatru Dramatycznego w Warszawie.

Antoni Libera (ur. 1949) – pisarz,tłumacz, reżyser. Przełożył znaczną część twórczości Samuela Becketta, w tym wszystkie jego dramaty, które również wystawiał – w kraju i za granicą. Jest autorem głośnych inscenizacji Czekając na Godota, Końcówki i Ostatniej taśmy, pokazywanych na międzynarodowych festiwalach teatralnych, m.in. w Australii, Irlandii, USA i Wielkiej Brytanii. Przetłumaczył także Makbeta Szekspira, Fedrę Racine’a i Salome Wilde’a oraz poezje Hölderlina i Kawafisa. Autor powieści Madame (1998), finalistki międzynarodowej IMPAC Dublin Literary Award 2002 oraz prozy autobiograficznej Godot i jego cień (2009) o fascynacji literaturą i osobą Becketta. Ostatnio wydał tryptyk nowelistyczny Niech się panu darzy (2013).