30 października ukaże się książka "Ślady nieobecności. Poszukiwanie Ireny Szelburg", której autorką jest Anna Marchewka. Do zapoznania się z pisarką, znaną szerzej jako Ewa Szelburg-Zarembina zachęca Wydawnictwo DodoEditor.

Ślady nieobecności można potraktować jako szkic lub też osobliwy esej biograficzny, w którym próba przypomnienia życia i twórczości znaczącej niegdyś pisarki Ewy Szelburg-Zarembiny (1899–1986), dzisiaj kojarzonej głównie z literaturą dla dzieci i młodzieży, przeplata się z relacją z wciągającego, ale i trudnego procesu, jakim dla Anny Marchewki było odkrywanie Szelburg.

Autorka jednak nie opowiada tylko o owym procesie, ale zabiera czytelnika ze sobą w podróż – razem z nią wertuje się archiwalne dokumenty, jedzie autokarem, można poczuć dokuczliwy skwar pełni lata podczas odwiedzin w Nałęczowie, powoli składać rozsypane elementy układanki, zadając fundamentalne dla tej historii pytania. Z tej niekonwencjonalnej narracji Anny Marchewki powoli wyłania się poszukiwana gorączkowo prawda, czy też może subiektywna, wysnuta z zebranych prawd interpretacja o losie, spełnieniu w twórczości, cierpieniu.

Powieści, opowiadania, reportaże, dramaty żywo reagujące na współczesne wydarzenia – dla dorosłych czytelników i czytelniczek, które Ewa Szelburg-Zarembina zaczęła pisać w połowie lat 20. ubiegłego wieku – podzieliły los wielu innych ciekawych tekstów literackich: zostały zapomniane. Podobnie stało się z nazwiskiem pisarki, skutecznie chroniącej swą prywatność. Burzliwe życie osobiste na tle obu wojen i zmian systemów politycznych odbiło się w pozostawionym przez nią spadku literackim.

Krytyczne i przenikliwe teksty (Chusta św. Weroniki, Wędrówki Joanny, Feliks Gdul, Ecce Homo czy słynny reportaż Myjcie owoce!) nie straciły na wartości, społeczne i symboliczne rozpoznania nabrały jeszcze ostrości. Stworzony przez Szelburg katalog kobiet-samobójczyń zatrzaśniętych w konwencjonalnych, narzuconych normach i rolach społecznych wygląda dziś niepokojąco aktualnie.