Wysmakowany styl spaja tę opowieść w całość i sprawia, że wszystkie aspekty fabuły wydają się świeże i nowe – „Newsweek”.

W swojej porażającej, a jednocześnie niezwykle stylowej powieści Lawrence Osborne, dziennikarz i podróżnik, podejmuje problem winy i kary oraz odwiecznego konfliktu między dekadencką kulturą Zachodu a tradycyjną, muzułmańską społecznością.

Autor z nadzwyczajną zręcznością konstruuje wielowymiarową, pełną napięcia opowieść.

David i Jo, angielskie małżeństwo, jadą na przyjęcie, organizowane przez znajomych w rezydencji położonej na środku marokańskiej pustyni.

Kilka wypitych drinków i kłótnia, do której dochodzi między nimi, sprawiają, że David traci koncentrację.

Nie może w porę zahamować, gdy na drodze pojawia się dwójka ludzi. Jeden z młodych mężczyzn ginie na miejscu.

Ciało mężczyzny zostaje ukryte na tyłach domu do przyjazdu policji. Ustosunkowani gospodarze mają pomóc w zatuszowaniu sprawy.

Lokalna społeczność, już wcześniej zbulwersowana zachowaniem zblazowanego towarzystwa, przestaje jednak z pokorą i milczeniem akceptować obecność europejskich turystów.

Osborne z przenikliwością, a czasem i okrucieństwem obserwuje ludzi, ich zachowania i moralność oraz naturę.

Na prawie każdej stronie można znaleźć piekielnie dobre obserwacje. Zaskakująca, mroczna i doskonała  – „New York Times”

Dlaczego warto sięgnąć po te książkę?

    Doskonała, literacka powieść – głośny debiut doskonałego dziennikarza
    Doskonałe recenzje w zagranicznej prasie (więcej z materiałach prasowych)
    Świetnie opisane różnice w mentalności pomiędzy ludźmi wschodu i dekadenckiego zachodu
    Temat zbrodni i kary za popełniane czyny we współczesnym świecie
    Wątek młodego muzułmanina decydującego się na zamordowanie pary francuzów
    – doskonały opis postępowania, motywacji, a zarazem ciekawy wątek kryminalny

Osborne dokonał niesamowitego wyczynu – udało mu się uchwycić złożony problem moralny, a przy tym nigdy nie pozwala się łatwo wywinąć ani czytelnikowi,

ani samym postaciom.Mogłoby się wydawać, że w efekcie powinna to być ponura lektura, ale jest wręcz przeciwnie. – „Library Journal”.

Materiały prasowe Wydawnictwo Znak