„Największym plusem Duke of Burgundy. Reguły pożądania jest nieobecność na ekranie mężczyzn. W trzecim fabularnym filmie Petera Stricklanda, autora znakomitego Berberian Sound Studio, obserwujemy postępy perwersji: w pięknym pałacu kochanki oddają się sado-masochistycznemu teatrowi, odgrywają role, z których coraz trudniej im wyjść” – czytamy w recenzji. Premiera 4 grudnia.

W świecie bez mężczyzn, w zamku ukrytym pośród lasów, dwie piękne, zakochane w sobie kobiety prowadzą erotyczną grę, testując granice swojego związku. Utrzymanie miłosnego napięcia wymaga od nich skrzętnego przestrzegania intymnych i coraz to bardziej ekscentrycznych rytuałów. To subtelna, hipnotyczna, porażająca wizualnie opowieść o powiązaniach miedzy miłością i pożądaniem.

Kobiecy świat nie jest jednak zredukowany do erotycznego wymiaru. Zostaje w nim jeszcze wiele miejsca na pasję, miłość i owady, bo Cynthia, grana przez znaną z serialu Rząd Sidse Babett Knudsen, jest entomolożką. Film Stricklanda sprawnie krąży między estetykami, nie przyklejając się do żadnej. (…) W znacznie większym stopniu niż o uległości jest to film o odgrywaniu ról i niemożności wyjścia z nich. Na uwagę, poza świetnie poprowadzoną i zaskakująca narracją, zasługuje też niepokojąca muzyka zespołu Cat’s Eyes – ocenił Bartosz Sadulski.

Istotnym aspektem filmu jest spektakl, podczas którego dwoje ludzi wyraża zgodę na wcielanie się w rolę i odgrywanie raz po raz tego samego scenariusza. Nawet ich sposób poruszania się określa taśma przyklejona do podłogi. Mimo że Cynthia cały czas powtarza te same kwestie, to jej rola okrutnej i dominującej kobiety zmienia się za każdym razem, im więcej wiemy o wewnętrznej dynamice tej relacji. Wypowiadane słowa i przebieg scenariusza są niezmienne, ale im więcej mamy informacji o postaciach, tym więcej dostrzegamy przy kolejnych odsłonach tej samej sceny.

Zdjęcia: Nic Knowland
Montaż: Mátyás Fekete
Muzyka: Cat’s Eyes
W rolach głównych: Chiara D’Anna, Sidse Babett Knudsen, Kata Bartsch, Monica Swinn, Zita Kraszko, Eszter Tompa