Czwarte spotkanie z muzyką świata w podcieniach Miasta Ogrodów (wcześniej Centrum Kultury Katowice). Wraz z zaproszonymi na festiwal muzykami podróżowaliśmy już na południe Włoch i do krajów basenu Morza Śródziemnego. Teraz czas na nieco mniej spenetrowane zakątki.

Zostajemy w Europie i przenosimy się na alpejskie łąki za sprawą młodych artystów z austriackiej grupy Federspiel. Będą spodnie na szelkach, instrumenty dęte, a nawet jodłowanie! Wszystko jednak z lekkim dystansem i dużym poczuciem humoru.

Ze środka Europy przeskoczymy na daleką północ, na szkocki archipelag Orkeney, skąd wywodzą się artystki tworzące grupę Fara. Trzy porywające skrzypaczki i pianistka. Ten żeński kwartet udowadnia, że na smaganym zimnym atlantyckim wiatrem archipelagu powstaje gorąca muzyka.

Tegoroczny festiwal rozciągnie się na dwa kolejne piątkowe wieczory – 24 czerwca i 1 lipca. Przed każdym z zagranicznych gości wystąpią utalentowani artyści związani z Katowicami i Górnym Śląskiem. Kolejno: Quferau i grupa wokalna ZORA w projekcie Qra oraz Blokowioska.

Blokowioska
Grają i śpiewają w dziwnych miejscach: na balkonach mrówkowców, na cmentarzach, a nawet pod prysznicem. Obowiązkowy akordeon i biały śpiew w potrójnym wokalu, mniej obowiązkowe drumla, didgeridoo czy beat box. Zespół jest młody, narodził się na Górnym Śląsku i ma już za sobą pierwszy longplay „Folkbity z betonowej płyty”. Nie są ortodoksyjnymi folkowcami. Łączą stare z nowym. Tradycję słowiańskich, bałkańskich i karpackich pieśni żenią z dubstepem, drum’n’basem. Samplują, a nade wszystko improwizują. Potężna dawka dobrej energii i dobrej muzyki. Ich „Kołysanka” znalazła się na składance „Silesian Roots” wydanej w kwietniowym numerze brytyjskiego magazynu poświęconemu muzyce świata „Songlines”.

Fara
Goście reprezentujący Glasgow – podobnie jak Katowice należące do Sieci Miast Muzyki UNESCO. Jennifer Austin, Kristan Harvey, Jeana Leslie i Catriona Price – trzy wiolinistki i pianistka. Przy czym Jeana Leslie to również wokal. Tak miękki i niewinny, że aż trudno uwierzyć, że należy do kobiety z dalekiej i surowej północy. Mowa o kwartecie Fara i archipelagu Orkney – najdalej na północ wysuniętej części Szkocji. Zaczynały jako The Chairettes, młodzieżówka słynnego The Chair, ale bardzo szybko zawalczyły o autonomię. Szkolone muzycznie od najmłodszych lat aż po studia w królewskich konserwatoriach nie są w najmniejszych stopniu „akademickie”. Znawcy młodej szkockiej sceny jednogłośnie piszą o ogniu. I czystości dźwięku. Fara to energia, harmonia, tradycja. I indywidualne, nowoczesne brzmienie.