Do księgarń trafiła najnowsza książka Tiziano Terzani "Listy przeciwko wojnie". Książka w przekładzie Joanny Wachowiak-Finlaison ukazała się nakładem wydawnictwa W.A.B w serii terra incognita. 

Świat po 11 września 2001 roku nie jest już taki sam jak przedtem – to przekonanie w pełni podzielał znany włoski dziennikarz i podróżnik, mistrz współczesnego reportażu Tiziano Terzani, czemu dał wyraz w cyklu siedmiu listów zawartych w zbiorze Listy przeciwko wojnie. Część z nich była publikowana w prasie (polemizował w nich między innymi z Orianą Fallaci), część pozostawała jedynie w maszynopisie.
Terzani przeciwstawia się w nich kontynuowaniu wojny, która nie rozwiązuje konfliktu, a jedynie pogarsza sytuację. Zamiast bomb proponuje dialog. Otwarcie na inną kulturę pozwoliłoby jego zdaniem zrozumieć motywy działania przeciwnika i dostrzec w nim nie tylko wroga i terrorystę, ale także człowieka.
Tiziano Terzani postawił sobie za cel wywołanie dyskusji, nakłonienie czytelnika do chwili zastanowienia i świadomego, samodzielnego zajęcia stanowiska. Jego listy to ważny głos w debacie o sensie wojny i przejmująca odpowiedź na pełne nienawiści hasła – czy to płynące ze Wschodu, czy z Zachodu.

Tiziano Terzani, dla wielu autorytet, mówi o wojnie, nienawiści i nawołuje do dialogu.

Lubię pisać listy. Zawsze myślałem, że gdybym urodził się w bogatej rodzinie i trzysta lat temu tam, gdzie urodziłem się w biedzie, we Florencji, chciałbym tylko podróżować po całym świecie, żeby pisać listy. Dziennikarstwo do pewnego stopnia pozwoliło mi robić coś podobnego, ale byłem ograniczony ilością miejsca, terminami, wymogami języka. Teraz w końcu mogę po prostu pisać listy.
(fragment)

Tiziano Terzani (1938–2004) – reporter, pisarz, podróżnik; znawca Azji. Ukończył prawo w Pizie i Leeds, potem studiował sinologię na nowojorskim uniwersytecie Columbia. Współpracował przede wszystkim z tygodnikiem „Der Spiegel”, dla którego pisał korespondencje z Singapuru, Hongkongu, Pekinu, Tokio, Bangkoku i Delhi, publikował też m.in. w „Corriere della Sera”, „L'Espresso” i „La Repubblica”. Autor wielu książek, m.in. poświęconych Wietnamowi Pelle di leopardo (1973) i Giai Phong! (1976). Po polsku ukazały się: Powiedział mi wróżbita. Lądowe podróże po Dalekim Wschodzie (2008), Nic nie zdarza się przypadkiem (2009), W Azji (W.A.B. 2009), Koniec jest moim początkiem (2010), Dobranoc, panie Lenin (2011) oraz Zakazane wrota (W.A.B. 2011). Listy przeciwko wojnie przełożono na angielski, niemiecki, francuski, hiszpański, japoński i słoweński.