Już dziś premiera najnowszej płyty Skangur "Zet Wu eL Jot" wydana nakładem Lou&Rocked Boys.

To już trzecia płyta zespołu SKANGUR dużo bardziej dojrzała i powracająca do klimatów którymi zespół raczył swych fanów na początku działalności. Materiał o tytule „Zet Wu eL Jot” zawiera 12 piosenek. Płyta jest rodzajem muzycznego kalendarza, w którym poszczególne piosenki, odwołują się bezpośrednio, do funkcjonujących oficjalnie lub zwyczajowo dat, w tym historycznych. Kierujemy te nagrania do ludzi niekoniecznie zadowolonych z otaczającej rzeczywistości, ale nie myślących dekadencko, a przede wszystkim świadomych lub poszukujących przyczyn takiego a nie innego stanu dnia codziennego. Płyta ma zdecydowanie rockowy klimat ze sporą domieszką może nie brzmień, ale rytmów reggae i wtrętów folkowych.

Streszczenie :
24.XII – Największa produkcja świata – to jeden z najważniejszych dni dla większości Polaków - piosenka o tym, że każdy ma prawo przeżyć swe życie szczęśliwie
24.I – Po co poezja – [dzień mediów], sfrustrowana piosenka, o zależnościach panujących w dużych mediach
14.II – Idź – Walentynki w czarnych barwach, rockowe cierpienia młodego Wertera
21.III – Spokojnie? – niezbyt pogodny i nieco klaustrofobiczny numer mimo wiosny
22.IV – Oddycham – kawałek ekologiczny, bez ekoterroryzmu na Dzień Ziemi
03.V – Polska kastowa – o dzieleniu Polaków na ludzi lepszej i gorszej kategorii
21.VI – Wilkołak – luzacki ska numer z klimatem słowiańskiego etno na początek lata
04.VII – Najdroższe biuro podróży – jak z żołnierzy rządy robią najemników
01.VIII – Nasza historia - komentarz do sposobu przedstawiania historii Polski
30.IX – Świat do góry nogami – komiksowy numer na Dzień Chłopaka
25.X – Tango totalitarne - rocznica rewolucji październikowej, czyli dlaczego skrajne doktryny ciągle mają zwolenników
01.XI – Bez ciśnienia – w Polsce dzień pamięci o przodkach, piosenka o tym, że wraz z upływem lat ludzie tracą entuzjazm, gubią wrażliwość, mierzą swój sukces głównie na płaszczyźnie materialnej, a zapominają, że nie ma się co napinać, bo i tak wszystko kiedyś się kończy.