Film "Białoruskie marzenie" w reżyserii Ekaterina Kibalchich będzie można obejrzeć już 18.marca o 16.30 w warszawskim kinie KC przy Nowym Świecie 6/8. Wstęp wolny.

"Białoruskie Marzenie” to historia młodego człowieka z Mińska, który większość swego życia spędza w kraju rządzonym przez dyktatora. Na tle sfałszowanych wyborów, brutalnych represji oraz ostrego kryzysu gospodarczego coraz wyraźniej widać ludzi, którzy zaczynają domagać się zmian. Film jest opowieścią nie tylko o tym, jak reżim potrafi zmiażdżyć jednostkę, ale także o tym, jak odnaleźć wewnętrzną wolność w państwie totalitarnej kontroli. „Białoruskie Marzenie” to pierwszy niezależny film dokumentalny, który pokazuje wydarzenia na Białorusi od czasu wyborów prezydenckich 2010 roku. Reżyser Ekaterina Kibalchich, urodzona w Mińsku w 1982 roku, jest laureatką nagrody Rosyjskiej Unii Dziennikarstwa „Złote Pióro”. W Polsce film był pokazywany na MF Praw Człowieka WatchDocs (www.watchdocs.pl), i otrzymał Nagrodę Publiczności. Film będzie wyświetlany z polskimi oraz angielskimi napisami.

Niewątpliwie trudno jest opowiadać o Białorusi po raz kolejny zawiedzionych nadziei. Ekaterinie Kibalczicz udało się uniknąć martyrologicznego tonu, a nawet przekonująco pokazać Białoruś, z której nadzieja bynajmniej się nie ulotniła. Było to możliwe dzięki przyjętej narracyjnej perspektywie -- o doświadczeniach ostatniego roku w „Białoruskim marzeniu" opowiada młody człowiek „taki jak my". Łatwo wczuwamy się w jego mentalność, tak podobną do naszej i tak różną od mentalności białoruskiego reżimu -- zarówno prawdziwej, jak i tej oficjalnej, propagandowej. I rzeczywiście wierzymy, że skoro takich jak on jest wielu i skoro trudno sobie wyobrazić, by mogli oni przystosować się do kuriozalnej białoruskiej rzeczywistości, raczej prędzej niż później coś musi się w końcu zmienić. Centralnym punktem tej opowieści są oczywiście wybory prezydenckie 19 grudnia 2010 r. i następujące po nich represje. Przypomnijmy -- były to wybory, w których 7 na 9 opozycyjnych kandydatów zostało zatrzymanych, a wielu z nich także dotkliwie pobitych. Biciem i zatrzymaniami siły porządkowe odpowiedziały też na pokojową manifestację w Mińsku (pobitych zostało ponad 700 uczestników), 48 osób zaś znalazło się za kratkami z zarzutami wywoływania masowych społecznych niepokojów, zagrożonymi karami do 15 lat więzienia. „Białoruskie marzenie" oddaje hołd żonom kontrkandydatów Łukaszenki, które nie tylko wspierały swoich mężów, ale i często ponoszą poważne konsekwencje ich politycznych wyborów. Rejestruje także „milczące protesty" na mińskich ulicach już w 2011 r. Organizowane na zasadzie „błyskawicznego tłumu" (flash mob) przy pomocy Internetu i SMSów bardzo niepokoją władze. Nic dziwnego, nasuwają przecież skojarzenia z wydarzeniami w innej części świata, gdzie także nowe media odegrały trudną do przecenienia rolę. (mn)

reżyserka: Jekaterina Kibalchich
zdjęcia: Andrei Ushin
montaż: Andrei Stvolinsky
produkcja: LasTV

Pokaz organizowany we współpracy z SOLIDARITY WITH BELARUS. http://solidarityby.eu/

Po filmie dyskusja.