Prezentujemy fragment książki Julii Wahl „Kochać (się) mądrze. Jak uważność i współczucie mogą wspierać relacje intymne”.

Samorefleksja to po prostu zauważenie, jacy jesteśmy, widzenie siebie i różnych swoich kawałków, tego, w jaki sposób reagujemy, czym to jest powodowane i co to powoduje. Ta refleksja oczywiście też może odnosić się do innych, w tym do naszych partnerów / naszych partnerek i naszej relacji z nimi.

Następny element to samorozumienie. Warto zaznaczyć, że samorozumienie jest ważniejsze od kochania czy lubienia siebie. Pewnych aspektów siebie bądź aspektów innych osób po prostu nie możemy polubić, bo najzwyczajniej w świecie są… szkodliwe czy raniące. Możemy jednak zrozumieć, nie obwiniając przy tym siebie lub innych, ich funkcję, intencję, czemu to służy, dlaczego się wykształciło. Rozumiejąc, przestajemy siebie i innych zawstydzać.

Ostatni element to samoregulacja, czyli umiejętność radzenia sobie z tym, co pojawia się w nas (w naszych emocjach, myślach, ciałach). W kontekście związków możemy zastanowić się, jakie sposoby regulacji ma nasza relacja, czyli jak np. radzimy sobie z trudnościami, napięciami, niezrozumieniem.
Dzięki tym wszystkim elementom możemy nauczyć się „po prostu być” w relacji. Nie oznacza to jednak, że nie wymaga to żadnego wysiłku. Zajmiemy się tym tematem w następnych rozdziałach.

Trzy „s”: Zacznij od siebie samej/samego i zadaj sobie pytanie, w jaki sposób wykorzystujesz te trzy elementy w swoim życiu, jak odnosisz się do każdego z nich: samorefleksji, samorozumienia i samoregulacji.

W jaki sposób możesz stawać się bardziej refleksyjną osobą? Uważną? Co Cię w tym wspiera?

Co pomaga Ci lepiej rozumieć siebie, spojrzeć na siebie z różnych perspektyw?

W jaki sposób regulujesz siebie? Co Ci w tym pomaga?

Trzy „r”: Podobnie możesz teraz spojrzeć na swojego partnera / swoją partnerkę, a także na Wasz związek — rozważ trzy elementy: refleksję, rozumienie i regulację.

Co pozwala Twojemu partnerowi / Twojej partnerce i Wam na większą refleksję w relacji? Co pozwala siebie nawzajem bardziej rozumieć? Co pomaga Wam regulować się w relacji?

Praktyka: Rozszerzanie akceptacji w uważności i współczuciu w kontekście relacji
W uważności mówimy często o akceptacji pojawiających się w naszym doświadczeniu różnych zjawisk (myśli, emocji, doznań cielesnych), we współczuciu natomiast mówimy o akceptacji osoby, która tych zjawisk doświadcza. Przy czym akceptacja niekoniecznie oznacza zgodę — jest to umiejętność zauważania i bycia, i oswajania się z tym.

We współczuciu rozwijamy akceptację w kontekście umiejętności przyjmowania siebie w pełni, z tym wszystkim, czym i kim jesteśmy.

Wyobraź sobie, jak to jest np. być w pełni akceptowaną/akceptowanym przez daną osobę, osoby, miejsce.

Nie szkodzi, jeżeli nie masz takich doświadczeń albo nie jesteś w stanie ich sobie w tym momencie przypomnieć. Zwyczajnie pomyśl, że teraz właśnie masz możliwość przeżycia takiego doświadczenia. Po czym rozpoznać, że to miejsce lub osoba w pełni Ciebie akceptuje, przyjmuje, może nawet wspiera? Jak to jest czuć się w pełni akceptowaną/akceptowanym, również ze swoimi trudnymi cechami i zachowaniami.

Na koniec pomyśl, czy czujesz się akceptowana/akceptowany przez swojego partnera i po czym można to rozpoznać: po słowach, gestach, sposobie patrzenia.