Andrzej Pilipiuk kolejny raz rozkłada przed nami wachlarz opowieści z różnych miejsc, czasów i rzeczywistości alternatywnych. Kolejny raz bohaterowie zmierzą się z nienazwanym.

W przededniu I wojny światowej doktor Skórzewski zostaje wplatany w kuriozalną aferę szpiegowsko-ornitologiczną. Antykwariusz Robert Storm otrzymuje dziwaczne zlecenie odnalezienia narzędzi zrabowanych w czasie okupacji przez szewca-nazistę. A archeolog Tomasz Olszakowski użerając się z nieuczciwymi inwestorami, przyjmie pomoc lapońskich szamanów.

W zbiorze nie zabraknie też rozważań, co by było gdyby. Wyobraźcie sobie świat gdzie Hitler i Goering zamiast niewolić narody Europy zmagają się z wysokością czynszu i administratorem przytułku, a dilera morfiny doktora Mengele tropi konkurencja – żydowska mafia.

Andrzej Pilipiuk w zbiorze opowiadań „Szewc z Lichtenrade” pokazuje, że wciąż jest w świetnej formie. Każdy z dziesięciu tekstów oddziałuje na wyobraźnię, zapadając w pamięć na bardzo długo. Autor kreśli światy z wprawą i kunsztem godnymi prawdziwego demiurga, bawi się przy tym konwencjami, wyłuskując z nich to, co najlepsze. Nie ma tu miejsca na nudę, obojętność, czytelnik może się poczuć zaciekawiony, zaintrygowany, czasem lekko zagubiony w meandrach fabuły, często zaskoczony, ale nigdy znudzony. Znakomity zbiór znakomitego autora, który wie doskonale, że strzelba wisząca na ścianie w pierwszym akcie, w odpowiednim momencie powinna wystrzelić.
Rafał Dębski, autor powieści „Wilkozacy. Wilcze prawo”