Elijah przyjeżdża do Nowego Jorku na staż w przedsiębiorstwie należącym do jego ojca. Jest przekonany, że wszyscy będą traktować go jak przystało na przyszłego prezesa. Trafia jednak do grupy praktykantów, którzy nie otrzymują wynagrodzenia i mieszkają w spartańskich warunkach. Jessica przyjeżdża do Nowego Jorku na staż w Haneul Corporation. Karierę zaczyna na najniższym szczeblu korporacyjnej drabiny. Ku jej zaskoczeniu zostaje skierowana na szkolenie dyrektorskie, podczas którego ma zamieszkać w przepięknej kamienicy. Elijah i Jessica szybko odkrywają przyczynę pomyłki – oboje noszą takie samo koreańskie nazwisko. Postanawiają jednak nikogo nie wyprowadzać z błędu. Dzięki temu Elijah będzie mógł na pewien czas odpocząć od apodyktycznego ojca, a Jessica zyska szansę na otrzymanie wymaganych przez uczelnię listów polecających. Między Elijahem a Jessicą zaczyna iskrzyć. Mimo to dążą do utrzymania zamiany ról w tajemnicy, kładąc na szali własne uczucia. Czy uda im się uniknąć wykrycia, a co za tym idzie – katastrofalnego skandalu?

SUSAN LEE żadnej pracy się nie boi. Była już kelnerką, inżynierką sieciową i dyrektorką działu HR w kilku odnoszących sukcesy przedsiębiorstwach. Od zawsze chciała jednak snuć historie, dlatego obecnie przekuwa ogrom swoich doświadczeń w lekkie, nietuzinkowe powieści, w których przedstawia przezabawne losy bohaterów. Przede wszystkim skupia się jednak na opowiadaniu o miłości. Wraz z trzema zadziornymi psami rasy chihuahua mieszka w Kalifornii Południowej, choć w duchu nadal jest nowojorczanką. Ma wielką obsesję na punkcie k-popu i k-dram.

Mogłam się domyśleć, że coś jest nie tak, już przy odprawie. A już zdecydowanie powinnam była się tego domyśleć, gdy się okazało, że mam miejsce w pierwszej klasie. Nie pojmuję, dlaczego nie przyznałam w duchu, że coś tu nie gra, kiedy osobisty kierowca odebrał mnie z lotniska. Jednak teraz, gdy stoję pod błyszczącym żyrandolem wyglądającym jak kaskada brylantów w foyer trzykondygnacyjnej kamienicy w jednej z najbardziej bajeranckich części miasta, czuję strach. Zaszła okropna pomyłka. Nie powinno mnie tu być. Ani w żadnym z miejsc, w których się dziś jakimś cudem znalazłam. Nie wiem, jak ani dlaczego do tego doszło, ani też co mam zrobić w tej sprawie. *
– To Upper East Side? – ponawiam pytanie. Tym razem nie kieruję go do żadnej konkretnej osoby. – Skądże – odpowiada Sarah. – Jesteśmy ze sto przecznic od tej dzielnicy. To Lower East Side. Nie ma mowy, by Haneul Corp ulokowało takich maluczkich jak my w lepszej dzielnicy w mieście. Powoli kiwam głową, rozglądając się po maleńkim, spartańsko umeblowanym mieszkanku i twarzach nie¬znajomych odzianych w ubrania z sieciówki. Wszyscy będziemy pracować w te wakacje w Haneul, ale nie jesteśmy do siebie podobni. Znalazłem się w nieodpowiednim miejscu. Fragmenty tekstu