Obchody ćwierćwiecza działalności zespołu tak kluczowego dla world music, fado i artystycznej piosenki jak Madredeus, nie mogą nie urastać do rangi wydarzenia. Jak na rasowych muzyków przystało, zwieńczeniem rocznicy okazało się być wydanie płyty. “Essência” to album najwłaściwszy na tę okoliczność: wraca do korzeni grupy, wskazując jednocześnie nowy kierunek, w którym będzie podążać Madredeus.

Nowa forma wymaga nowych ludzi. Pracę nad rocznicową płytą Pedro Ayres Magalhães – gitarzysta, a przede wszystkim spiritus movens grupy – rozpoczął od odnowienia składu osobowego zespołu. Decyzja obciążona była sporym ryzykiem. Nowi członkowie mogli nie udźwignąć ciężaru bogatego dziedzictwa legendarnej grupy. Stało się jednak inaczej. Zaproszona do współpracy wokalistka Beatriz Nunes z nawiązką spłaciła kredyt zaufania. Razem z Magalhãesem, klawiszowcem Carlosem Marią Trindade i odpowiedzialnymi za skrzypce i wiolonczelę Jorgem Varrecoso, António Figueiredo i Luísem Clode stworzyła dzieło zdecydowanie na miarę poprzednich dokonań Madredeusa.

Zakrojona na szeroką skalę rewolucja w obozie Madredeusa okazała się być dla zespołu bardzo korzystna. „Essência” to płyta, która, zgodnie z zawartą w tytule sugestią, jak w soczewce skupia dotychczasowe stylistyczne wcielenia grupy, wydobywa to, co w jej muzyce najistotniejsze i niezbywalne. Album tworzy trzynaście starannie dobranych utworów z bogatego dorobku grupy podanych w nowej formie. Większość z nich pochodzi z pierwszej dekady działalności zespołu. Na szczególną uwagę zasługuje grupa kompozycji nagranych w wersji life: “Ao Longe o Mar”, “O Pomar das Laranjeiras”, “Palpitação” “A Sombra”, “A Confissão”, “O Navio”, “Coisas Pequenas” i “Adeus e Nem Voltei” To właśnie scena – miejsce umożliwiające niezapośredniczoną komunikację ze słuchaczem – stanowi zdaniem Magalhãesa środowisko, w którym muzyka Madredeusa rozkwita w pełni. Zarejestrowana realizacja na żywo ukazuje prawdziwą duszę zespołu, jego niezwykłą ekspresję i nieprzemijający urok prawdziwych emocji.