Agnozja jest terminem medycznym oznaczającym nieprawidłowe odbieranie bodźców zmysłowych. Na skutek uszkodzenia tkanki nerwowej w mózgu dochodzi do zaburzenia zmysłu wzroku, słuchu i dotyku. Pacjenci odbierają bodziec czuciowy jakby odczuwali go po raz pierwszy lub mylą z innym.

Joana Prats na skutek wypadku z dzieciństwa zapadła na agnozję. W dorosłym życiu na każdym kroku wymaga pomocy w codziennym funkcjonowaniu. Jest córką wpływowego ojca oraz narzeczoną Carlesa z którym wkrótce ma wziąć ślub. Wkrótce staje się ofiarą spisku mającego na celu odkrycie sekretu firmy jej ojca, która znała tylko Joana. Podmiotem zdarzeń staje się Vicent, który wykorzystując ułomność dziewczyny podszywa się pod jej narzeczonego.

Świat jest iluzją. Nie raz filmowcy przekonywali nas, że to co widzimy nie jest tym co się dzieje naprawdę. Jednak w tym przypadku nie mamy do czynienia z wizjami prosto z fantazji science fiction. Joana cierpi na przypadłość, która nie pozwala jej odbierać świat takim jaki jest. Skazana jest na ufność wobec otoczenia. Cała intryga na dobre połączy trójkąt kochanków a uczucia głównej bohaterki zostaną wystawione na ciężką próbę.

Produkcją filmu zajęli się specjaliści od „Labiryntu Fauna”. Oba filmy łączy jedynie hiszpański, nieco mroczny charakter. Potencjał „Agnozji” był ogromny. Przepięknie zrealizowana scenografia i kostiumy oddające tajemnicze i jednocześnie i pociągające klimaty. Świetna gra aktorska głównej bohaterki przedstawiona przez Barbarę Goenaga. I niestety tyle. Cała fabuła jest dość prosta ale przedstawiona w zagmatwany sposób. Gdzieś się zatraciła główna idea filmowców. Początek się długo ciągnie a gdy widz zaczyna na dobre podążać za intrygą, film szybko zmierza ku końcowi.

Pomimo widocznych minusów kolejna hiszpańska produkcja ma swoja magię i dla niej warto ten film obejrzeć.

Agnozja. Premiera 26 sierpnia 2011