Kibicuję serii Krótkie Gatki od samego początku. Inicjatywa wydawnicza Kultury Gniewu nie tylko gromadzi ciekawe propozycje skierowane do najmłodszych, ale może też mieć solidny wkład w kształtowanie nowych komiksowych pokoleń. Po albumie Norka zagłady Tomasza Samojlika przyszło mi pisać o detektywistycznych przygodach Misia Zbysia – Lis, ule i miodowe kule to komiks do scenariusza Macieja Jasińskiego, narysowany przez Piotra Nowackiego (kolor Norberta Rybarczyka). Dynamiczna i zabawna historia sensacyjna, narysowana sprawnie, błyskotliwie oraz niezwykle barwnie – to pierwsza refleksja jaką miałem po lekturze tej kilkudziesięciostronicowej książki.

Wrażeń nasuwa się jednak zdecydowanie więcej. Pierwsza to fabuła. Historia przebiega według schematu doskonale znanego miłośnikom gatunku: do prywatnego detektywa Misia Zbysia i asystenta Borsuka Mruka (dwaj charakterystyczni bohaterowie) zgłasza się królowa pszczół, której ktoś podkrada miód (pospolite przestępstwo). Ekscentryczny duet uruchamia wszystkie zdolności i umiejętności by zaprowadzić sprawę do końca (rozwiązanie zagadki). Historia prowadzona jest lekko, zabawnie i bez nadmiernych dłużyzn. Najwięcej ciekawych rzeczy, to drugie spostrzeżenie, dzieje się w warstwie graficznej. Wędrówka przez barwne plansze, którymi Piotr Nowacki składał ukłon w stronę twórczości Bohdana Butenki, to świetna zabawa, a dwustronicowa ścieżka ucieczki Lisa-złoczyńcy jest ozdobą albumu – z nią młodzi czytelnicy będą mieli najwięcej frajdy. To przede wszystkim dla nich jest ten album. Komiks zdecydowanie pierwszorzędny acz pełną przyjemność w obcowaniu z nim mamy dopiero wtedy, kiedy u naszego boku znajduje się młody adept sztuki komiksu. Lub cała ich gromada.

Detektyw Miś Zbyś na tropie. Lis, ule i miodowe kule
Scenariusz: Maciej Jasiński
Rysunki: Piotr Nowacki
Kolor: Norbert Rybarczyk
Wydawca: kultura gniewu
Wydanie: sierpień 2013